06-22968290 info@edithdewit.nl

Vanmorgen stond ik in een nog heerlijk rustige kunsthal KAdE in Amersfoort, met een klasje van 15 deelnemers die zich hadden aangemeld voor de workshop storytelling – een van de activiteiten die rondom de tentoonstelling Tell me your Story zijn geprogrammeerd. 

Toen ik werd benaderd om deze workshop te geven had ik even mijn bedenkingen. De tentoonstelling staat helemaal in het teken van kunst van zwarte Amerikaanse kunstenaars. Wat weet ik daarvan, wat kan ik daar als witte Nederlandse vrouw nou aan toevoegen? Wat voor zinnigs kan ik zeggen over de verhalen van deze kunstenaars? Ik weet het een en ander over storytelling maar ik ben geen kunsthistoricus. Toen bedacht ik dat ik helemaal geen kunstkenner hoef te zijn om verhalen te kunnen ervaren. Ieder verhaal wil gehoord of gezien worden. Het is voldoende om kunstkijker te zijn, om mijn tijd en aandacht te geven aan de verhalen. Dat is namelijk wat je doet als je iemand vraagt: tell me your story. 


Welk perspectief neem je in als storylistener?
Tijd en aandacht dus, maar er is nog iets nodig om verhalen echt te ervaren.
Als je naar het verhaal van iemand mag kijken of luisteren is het ook belangrijk om je bewust te worden van het perspectief dat je zelf inneemt als kunstkijker/storylistener. De betekenis van een verhaal wordt immers maar gedeeltelijk bepaald door de maker van het werk, de verteller. Wat je ziet wordt gekleurd of vervormd door de bril waardoor je kijkt, en die onzichtbare bril is heel bepalend voor de betekenis die je als kijker geeft aan het verhaal. Het verhaal vormt zich in je hoofd op basis van wat je zintuigen zien, en hoe je dat interpreteert op basis van je persoonlijke kennis en ervaringen – de verhalen van je eigen leven. 

Wat zou de bedoeling zijn van de storyteller?
De vraag die ik als insteek voor deze workshop koos is dan ook: wat hebben deze verhalen mij als persoon te vertellen. Wat zie ik de eerste keer, en wat als ik nog een keer kijk? Welke associaties roept het kunstwerk bij me op, en wat voel ik als ik ernaar kijk. Dat heeft allemaal te maken met mijn eigen perspectief. En wat als ik me verdiep in het perspectief van de maker? Wat zou de kunstenaar bedoeld hebben? We kunnen het nooit precies weten, omdat we niet in zijn of haar schoenen hebben gestaan, maar we mogen het er wel over hebben. Een van de waardevolle functies van kunst is immers dat het ons aan het denken zet.

Menselijke verbondenheid
Terugkijkend op deze ochtend beklijft bij mij vooral het gevoel van menselijke verbondenheid. Verbondenheid met de kunstkijkers in mijn groepje, met de makers van deze kunst en met de personages in hun verhalen. Het is enorm boeiend en inspirerend om samen naar kunst te kijken, om verhalen op het spoor te komen, die van onszelf en die van anderen. Samen zie en ontdek je zoveel meer dan in je eentje.

Ik kijk er dan ook naar uit om zaterdag 28 maart weer op verhalenexpeditie te gaan.
Wil je mee? Meld je dan aan via boekingen@kunsthalkade.nl. Wacht niet te lang want gezien de interactieve, persoonlijke opzet van de workshop kunnen er maar een beperkt aantal deelnemers mee. 

Op de website van Kunsthal Kade vind je meer informatie over deze indrukwekkende tentoonstelling en kun je ook de ervaringen van deelnemers aan deze workshop lezen.